Η βιομηχανική αρχαιολογία πέρα από το να αναζητά, να συλλέγει, να διατηρεί και να αναδεικνύει υλικά και άϋλα κατάλοιπα, προσπαθεί να τα ζωντανέψει συνδέοντας τα με τη ζωή και τους ανθρώπους.
Η Ερμούπολη είχε την τύχη να μελετηθεί από μία ομάδα σημαντικών ιστορικών στη δεκαετία 1973-1985 και αργότερα. Ο βιομηχανικός της ερειπιώνας έχει σήμερα δεκάδες βιομηχανικά κτίρια, ενώ παρεμβάλλονται τα τέσσερα υποδειγματικά αποκατεστημένα κτίρια του Βιομηχανικού Μουσείου. Ήταν και είναι μοναδικός για τα ελληνικά δεδομένα και μαζί με τον συντηρημένο οικιστικό ιστό, διαμορφώνουν έναν πόλο με ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Παράλληλα, η επαναλειτουργία του Κέντρου Τεχνικού Πολιτισμού (ΚεΤεΠο) δίνει τη δυνατότητα για μελέτη και έρευνα της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας στη νησιωτική Ελλάδα.
Μερικοί σταθμοί στην ιστορία του Μουσείου:
- 1986: Ιδρύεται το Επιστημονικό και Μορφωτικό Ίδρυμα Κυκλάδων (ΕΜΙΚ) από το Κέντρο Νεοελληνικών Σπουδών του ΕΙΕ, το Δήμο Ερμούπολης και την Τοπική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων Κυκλάδων (ΤΕΔΚ). Το ΕΜΙΚ καθιέρωσε τις ετήσιες επιστημονικές συναντήσεις «Σεμινάρια της Ερμούπολης» και προώθησε τη συγκρότηση της συλλογής μηχανημάτων για το Μουσείο.
- 1994: εκχωρήθηκε στο Δήμο Ερμούπολης το Χρωματουργείο Κατσιμαντή, πρώην ιδιοκτησίας Νεωρίου.
- 1994: η Ερμούπολη εντάχθηκε στην Ευρωπαϊκή Πρωτοβουλία URBAN μέσω του ΥΠΕΧΩΔΕ.
- 1995: Ιδρύεται η Δημοτική Επιχείρηση Ανάπτυξης της Ερμούπολης (ΔΕΑΕ) με σκοπό τη διαχείριση των έργων του προγράμματος URBAN.
- 1995: Τον ίδιο χρόνο το έργο του Βιομηχανικού Μουσείου εντάχθηκε στο ΠΕΠ Ν. Αιγαίου του Β’ Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης, μέσω του Υπουργείου Αιγαίου.
- 1995: Αγοράζεται από το Δήμο Ερμούπολης το εργοστάσιο σκαγίων Αναιρούση.
- 1999: O Δήμος Ερμούπολης αγόρασε το εργοστάσιο βυρσοδεψίας Κορνηλάκη/ Δενδρινού & Κούτση.
- 1999: Oρίζεται το Επιστημονικό Συμβούλιο του ΚεΤεΠο, το οποίο αναλαμβάνει την επιστημονική εποπτεία του έργου.